Odkrycia · 28 października 2026
Pałac w Siedlimowicach
Pałac w Siedlimowicach to zabytkowy pałac we wsi Siedlimowice w gminie Żarów (powiat świdnicki), na południe od Jeziora Mietkowskiego, dziś w stanie ruiny.
Pałac w Siedlimowicach to zabytkowy pałac we wsi Siedlimowice w gminie Żarów (powiat świdnicki), na południe od Jeziora Mietkowskiego, dziś w stanie ruiny. Stoi na krańcu wysokiego cypla górującego nad doliną rzeki Bystrzycy. Zasad wstępu i zwiedzania nie potwierdziliśmy w źródłach, z których korzystaliśmy, a obecnego właściciela nie znamy.
Planujecie wycieczkę do Siedlimowic? Poniżej zebraliśmy najważniejsze informacje o historii pałacu, stanie ruin i o tym, czy można je zwiedzać, żeby łatwiej było wam zaplanować wyjazd.
Położenie, historię i stan ruin sprawdziliśmy 18 października 2026.
Najważniejsze w skrócie
| Co to jest | ruina pałacu z wieżą, wpisana do ewidencji zabytków |
|---|---|
| Gdzie | Siedlimowice 31, gmina Żarów, powiat świdnicki, woj. dolnośląskie (adres według zabytek.pl) |
| Położenie | na krańcu wysokiego cypla nad doliną Bystrzycy, na południe od Jeziora Mietkowskiego |
| Pierwsza wzmianka o wsi | 1213 r. |
| Najstarsza część | nieduża wieża, zapewne mieszkalna, o wymiarach około 6,00 x 7,00 m |
| Przebudowa neorenesansowa | 1873-1875, za Kornów |
| Stan | ruina bez stropów i dachu |
| Zwiedzanie, godziny, ceny | nie potwierdziliśmy w źródłach, z których korzystaliśmy |
Czy pałac w Siedlimowicach można zwiedzać?
Zasad wstępu i zwiedzania, godzin, cen ani kontaktu nie potwierdziliśmy w źródłach, z których korzystaliśmy. Tak samo jest z parkingiem, dojazdem i szlakiem: w tych źródłach ich nie potwierdziliśmy. Obecnego właściciela nie znamy. Wiadomo tylko, że po 1945 r. pałac należał do PGR-u, a na początku XXI w. pozostałe po nim ruiny zostały sprzedane.
To ruina na terenie, którego właściciela nie znamy, dlatego nie zachęcamy do wchodzenia na teren. Zabytek.pl podaje adres Siedlimowice 31 i opis obiektu „pałac z wieżą (nr 31) (ruina)”.
Historia pałacu w Siedlimowicach w skrócie
Najpierw była jedna wieża, potem dwór, potem pałac. Siedziba rycerzy von Seidlitz w XVI w. urosła do dworu wokół dziedzińca, przed połową XVIII w. była już pałacem, a w latach 1873-1875 Kornowie przebudowali ją w stylu neorenesansowym.
Wieś Schonenueld i wieża Seidlitzów (XIII–XIV wiek)
Wieś Siedlimowice została odnotowana po raz pierwszy w 1213 r. Jej dawne nazwy to: 1213 Schonenueld; 1321 Schonevelt; 1325 Schonewelth; 1378 Schonefeld; 1381 Schönefeld; 1386 Schonefelt; 1598 Schönfeldt; 1602 Schönfelt; 1677 Schoenfeldt; 1726 Schönfeld; 1945 Kwiatowo; od 1947 Siedlimowice. Od 1325 r. do połowy XVI w. jako właściciele dóbr rycerskich wymieniani byli panowie z możnej rodziny von Seidlitz. W XIV w. w Siedlimowicach istniał dwór obronny, którego właścicielem był rycerz Heimann von Seydlitz. Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska w latach 1386-1407 wielokrotnie wzmiankowano Heynemana von Sydelicz von Schonefelt jako posiadacza dworu i folwarku w Siedlimowicach. Najstarszą część założenia stanowiła nieduża wieża, zapewne mieszkalna, o wymiarach około 6,00 x 7,00 m, we frontowym skrzydle późniejszego dworu, tuż obok przejazdu bramnego. Przypuszczalnie była to siedziba Heynemanna von Seidlicz von Schonefelt, wzmiankowana wraz z folwarkiem w 1386 r.
Dwór wokół dziedzińca (XVI wiek)
Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska po połowie XVI w. stara siedziba Seidlitzów została mocno rozbudowana w stronę północną i wschodnią. Wieża stała się częścią trójskrzydłowego założenia z wewnętrznym dziedzińcem, otwartego w kierunku zachodnim. Katalog zaznacza, że atrybucja tych prac nie jest oczywista: w 2 poł. XVI w. jako właścicieli dóbr wymieniono przedstawicieli dwóch możnych rodów rycerskich, Schindlów i Bocków. Każe też wziąć pod uwagę datę „1540” zaznaczoną na nadprożu spichlerza wybudowanego powyżej folwarku oraz inicjały I. H. W 2 poł. XVI w. wieś należała do rodu von Schindel: 1576 – Daniel Schindel zu Arnsdorff, 1594 – Hans, 1602 – Daniel Schindels.
Lazaret i barokowy pałac (XVII–XVIII wiek)
W czasie wojny 30-letniej dwór służył wojskom szwedzkim jako lazaret. W 1635 r. właścicielem był Job Christopf von Tschirnhaus, a w 1720 i 1733 r. Gottlob Ehrenreich von Bomsdorf. W XVIII w. Siedlimowice należały do Gellhornów: w 1764 r. do Gottlieba Wilhelma, a od 1780 r. do Karla Joachima. Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska dalsze istotne przekształcenia musiały nastąpić przed poł. XVIII w., bo na rysunku F.B. Wernera dawny dwór przybrał postać monumentalnego pałacu, z późnobarokowym portalem i mansardami dachów.
Kornowie i neorenesans (XIX wiek)
W 1830 r. właścicielem był Landesältester v. Lieres, w 1845 r. hrabina Pückler, a w 1857 r. Sylvius Graf v. Pückler. Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska w 1860 r. majątek kupił Heinrich August von Korn, wydawca gazety „Schlesische Zeitung”, radca miejski Wrocławia.
Lata 1873-1875 przyniosły przebudowę pałacu. Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska określa styl jako neorenesans niderlandzki: wybudowano nowe szczyty, wejście ujęto bogatym portalem, na dziedzińcu wykonano murowane krużganki, a jego zachodnią stronę zamknięto wąskim skrzydłem. Portal ma agrafę i rok renowacji 1875. Skrzydła pałacu były jednotraktowe, dwukondygnacyjne, z zagospodarowanym poddaszem, i miały wysokie dachy ze szczytami. Dziedziniec wewnętrzny przykrywało szklane zadaszenie z drugiej połowy XIX wieku.
Od Kornów do ruiny (XX–XXI wiek)
Rodzina Kornów, z tytułem szlacheckim od 1882 r., posiadała majątek do 1905 r. Następnie aż do 1945 r. wzmiankowany był Dr. jur. Richard von Bergemann-Korn z Wrocławia. Na początku XX w. pałac zmodernizowano. Po 1945 r. pałac należał do PGR-u, a na początku XXI w. pozostałe po nim ruiny zostały sprzedane. Obecnie jest w stanie ruiny.
Co zostało z pałacu w Siedlimowicach
Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska trójskrzydłowy pałac z dziedzińcem stanowi obecnie mocno zaawansowaną ruinę, bez stropów i dachu. Katalog dodaje, że pałac jest „obecnie w ruinie, nadal bardzo malowniczej, ale postępującej w zawrotnym tempie”. Zabytek.pl podaje jako formę ochrony ewidencję zabytków.
Mury średniowiecznej wieży
Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska mury części średniowiecznej przetrwały w skrzydle bramnym, na poziomie parteru. Kamienne mury wieży zachowały się na poziomie dwóch kondygnacji. W ścianie wschodniej jest arkadowa wnęka przesklepiona łękami z cegły palcówki opartymi na kamiennych konsolach.
Portal z dewizą Kornów
Fasada jest sześcioosiowa, a główne wejście ozdabia zachowany do dzisiaj neorenesansowy portal między dwoma kolumnami korynckimi. W kartuszu jest herb z kłosami Kornów i łacińska dewiza rodziny „Candide et caute” (szczerze i ostrożnie). Pod nadprożem biegnie niemiecka sentencja „Der Herr beühte dieses haus und alle die geh`n ein und aus” (Pan opiekuje się tym domem i wszystkimi, którzy tu wchodzą i wychodzą).
Elewacje i wnętrza
Zniszczone elewacje są częściowo boniowane. Zachowały się niektóre obramowania otworów okiennych i szczyty. We wnętrzach zrujnowanego pałacu leżą porozrzucane fragmenty kamieniarki.
Wieża widokowa
Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska od północy, na skraju skarpy, dostawiono wieżę widokową zwieńczoną latarnią, połączoną z pałacem arkadowym przejściem, które jest obecnie wyburzone.
Park i dawny folwark
Pałac otacza rozległy park krajobrazowy, a w pobliżu są pozostałości budynków dawnego folwarku, między innymi oficyna i spichlerz. Czworoboczny folwark zajmował terasę u stóp pańskiej siedziby, po jej południowej stronie.
Co połączyć w jednym wyjeździe
- Pałac w Gruszowie: zabytkowy pałac w Gruszowie, w powiecie świdnickim, w gminie Marcinowice.
- Pałac w Krobielowicach: zabytkowy pałac z okresu XVI−XIX w. w Krobielowicach (powiat wrocławski, gmina Kąty Wrocławskie).
- Zamek Książ: zabytkowy zamek w wałbrzyskiej dzielnicy Książ na Pogórzu Wałbrzyskim, część Książańskiego Parku Krajobrazowego.
- Zamek Grodno: zabytkowy zamek w Górach Czarnych, na szczycie Choiny nad lewym brzegiem doliny rzeki Bystrzyca.
Od siebie dopisujemy osobny wyjazd:
- Zamek Świny: zamek, który prowadzimy sami, w sercu Pogórza Kaczawskiego — 2,5 km od Bolkowa. Od 2016 roku trwa odbudowa (godziny i ceny, sprawdzone 27 września 2026).
Najczęściej zadawane pytania
Czy pałac w Siedlimowicach można zwiedzać?
Zasad wstępu i zwiedzania, godzin ani cen nie potwierdziliśmy w źródłach, z których korzystaliśmy. To ruina na terenie, którego obecnego właściciela nie znamy; na początku XXI w. ruiny sprzedano.
Gdzie leży pałac w Siedlimowicach?
We wsi Siedlimowice w gminie Żarów (powiat świdnicki), na południe od Jeziora Mietkowskiego. Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska wieś leży 12 km na północny wschód od Świdnicy, w południowej części Wzgórz Imbramowickich.
Jaka jest najstarsza część pałacu?
Nieduża wieża, zapewne mieszkalna, o wymiarach około 6,00 x 7,00 m, we frontowym skrzydle tuż obok przejazdu bramnego. Jej mury przetrwały w skrzydle bramnym.
Kiedy pałac przebudowano w stylu neorenesansowym?
W latach 1873-1875, za Kornów. Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska określa ten styl jako neorenesans niderlandzki.
Kiedy Kornowie kupili Siedlimowice?
Katalog Zamków i Dworów Obronnych Śląska podaje 1860 r. Kornowie posiadali majątek do 1905 r.
Co znaczy dewiza na portalu?
„Candide et caute” to łacińska dewiza rodziny von Korn: szczerze i ostrożnie. Stoi w kartuszu z herbem z kłosami Kornów nad głównym wejściem.
W jakim stanie jest pałac?
Według Katalogu Zamków i Dworów Obronnych Śląska to mocno zaawansowana ruina, bez stropów i dachu. Zachował się neorenesansowy portal, niektóre obramowania okien i szczyty.
Położenie, historię i stan ruin sprawdziliśmy 18 października 2026.